Herenakkoord voor de Eurozone is failliet

Het is zaak het Stabiliteitspact fors te versterken, zo betogen Sophie in ’t Veld en Steven van Weyenberg in een artikel in NRC Handelsblad.

Het huidige systeem van een "Herenakkoord met non-interventie principe" tussen de Lidstaten is uitgewerkt. Handhaving van het Stabiliteitspact (SGP) vereist de politieke wil om het Stabiliteitspact strikt te handhaven. Daarbij moet de Europese Commissie al bij het opstellen van nationale begrotingen meekijken of dit netjes gebeurt.

Ook de inhoud van het SGP moet anders. Er dient meer aandacht te komen voor de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, mede met het oog op de vergrijzing. Ook onevenwichtigheden moeten worden aangepakt, zoals het verbeteren van de slechte concurrentiepositie van Zuid-Europese landen door verbetering van de arbeidsproductiviteit en een passende loonontwikkeling. Het vernieuwde Stabiliteitspact moet ook zorgen dat landen economisch goede tijden veel beter benutten om hun begroting gezond te maken. Repareer het dak als de zon schijnt. Het SGP heeft als doel dat landen minimaal begrotingsevenwicht bereiken. Helaas is hier weinig van terecht gekomen. Het oorspronkelijke doel moet nieuw leven worden ingeblazen.

Tot slot moeten worden gekeken of landen die hun tekort toch niet in de hand houden, strenger kunnen worden aangepakt. Het is dus van groot belang dat bij het voorkomen van overmatige speculatie het kind niet met het badwater wordt weggespoeld. Een hogere rente is immers een wenselijke prikkel voor landen om hun begroting op orde te brengen. Als ondanks alle preventieve maatregelen landen hun begrotingstekort toch uit de hand laten lopen, moeten sancties worden opgelegd door de Europese Commissie. In een uiterst geval moet een land onder curatele komen, zoals nu de facto met Griekenland gebeurt

Deel via: